tekst iBook 'Artists Portrayed' door Poen de Wijs

INLEIDING
 
Geen van de werken is ooit voortgekomen vanuit een opdracht. Alle schilderijen en aquarellen in dit multimedia boek zijn in de loop der tijd ontstaan vanuit pure bewondering voor het vakmanschap van de artiesten in de verschillende kunstzinnige disciplines.
 
Toen ik een jaar of zeven was kreeg ik een blokfluit cadeau. Het papiertje dat in de doos was bijgesloten toonde een grepentabel en een kinderliedje. Binnen een dag kon ik het liedje spelen en ik bleef het herhalen tot mijn familie er gek van werd. Mijn moeder vond het beter om mij naar blokfluitles te sturen, zo is mijn liefde voor muziek begonnen. Ik vond het leuk om te oefenen en in de kortste keren versleet ik meerdere blokfluitleraren. De laatste twee jaar van de middelbare school combineerde ik met een opleiding bij de blokfluitist Pieter van Veen, hoofdvakleraar aan het conservatorium van Tilburg. Ik was voorbestemd om blokfluitist te worden.
Maar eigenlijk wilde ik anders. Tekenen vond ik nóg leuker en tot mijn eigen verbazing werd ik toegelaten tot de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Vanaf de eerste dag op de academie wist ik dat schilderen mijn ware bestemming was.

De blokfluit heb ik tenslotte uit elkaar gehaald. Het niveau dat ik ooit had bereikt met de discipline van vele uren studeren zou ik toch nooit meer kunnen halen. Maar muziek bleef alom in mijn leven tegenwoordig. Niet in het minst omdat ik mijn jeugdliefde huwde, een fluitiste. Het grote huis dat wij gingen bewonen werd bevolkt door diverse muzikanten. Dit huis waar ik nog steeds woon werd een ontmoetingsplaats voor kunstenaars uit alle disciplines, collega beeldend kunstenaars, klassieke musici, componisten, muzikanten uit jazz-, pop- en amusementsmuziek, dansers, acteurs, clowns, schrijvers, dichters en ook acrobaten.  In de loop der tijd zijn vele van die bevriende artiesten mijn schilderijen gaan bevolken.  Mijn ontzag en respect voor hun virtuositeit, voor hun passie, toewijding en training en voor hun bijdrage aan het culturele leven geef ik mee in deze werken.
 
 
FRED DELFGAAUW  
“MOMENTEN” – Fred Delfgaauw 30 jaar theatermaker. Tentoonstellingen in het Gorcums Museum, Gorinchem en Galerie De Twee Pauwen, Den Haag – 2012

Tekst uit catalogus en filmdocumentaire “Momenten”:
Zij kenden elkaar al vanaf het moment dat Fred als jonge jongen op Poen’s atelier tekenles kreeg. Hij leerde daar modeltekenen, stilleventekenen, in houtskool en aquarel; de basisoefeningen van de beeldende kunst. “Poen heeft in die tijd enkele creatieve luikjes bij mij geopend” zegt Fred over die tekenlessen. En Poen over Fred: “Hij was 13 jaar en alle artistieke impulsen die op hem afkwamen moeten indruk gemaakt hebben op zijn nog jonge geest. Mijn grote huis was gevuld met kunstenaars en muzikanten. Het zinderde er van de creativiteit.” Fred wist toen: “Werken met zóveel passie, zoiets wil ik ook!” Dat hij uiteindelijk theatermaker zou worden lag slechts in de tijd besloten.
Toen zij elkaar na vele jaren weer tegenkwamen ontstond er spontaan een plan om een serie schilderijen over Fred als theatermaker te maken. Poen had heel wat bekende en minder bekende artiesten, muzikanten, acteurs, dansers en clowns op het doek vastgelegd, maar een theatermaker die met poppen en maskers werkt, die zoveel meer is dan alleen acteur, dat was nieuw voor hem.
Wat Poen het meest opviel was de verbeelding in Fred’s voorstellingen. Fred die zich welhaast verwonderd begeeft tussen zijn tegenspelers die hij zelf creëert, bizarre maskers en poppen, lappen en lege kledingstukken. Zich splitsend in meerdere rollen tegelijk, met onmogelijke metamorfoses, met plotselinge wisselingen van stem en dialect, alsof hij lijdt aan een prettige theatrale vorm van een meervoudig  persoonlijkheidssyndroom. Geen oppervlakkig amusement maar diep menselijk drama verscholen in klassieke thema’s. Wat wil een schilder nog meer?
 
Fred Delfgaauw groeide op in Den Haag. In de jaren ’80  begon hij het jeugdtheater, Studio Peer.  De voorstelling “Wolkenjas” was meteen zeer succesvol en is meer dan 700 keer te zien geweest in Nederland en België. In de jaren daarna ontwikkelde hij een eigen theatervorm, geïnspireerd op het werk van Jozef van de Berg. Hij maakte voorstellingen als “Weg van waan” en “Droom”,  beide gebaseerd op Shakespeare. In 1988 zegde Fred het jeugdtheater vaarwel en richtte hij zich op een volwassen publiek. Zijn eerste voorstelling “Raam zonder uitzicht” werd meteen genomineerd voor de Hans Snoekprijs. “Mozart” (2004),een voorstelling over de controverse tussen de componisten Mozart en Salieri werd een regelrechte hit, waar hij de NRC Handelsblad Toneel Publieksprijs voor kreeg. Daarna volgden de producties elkaar in hoog tempo op en in korte tijd wist Fred Delfgaauw een trouw publiek te veroveren.  
 
 
Samen met de cabaretier Sjaak Bral maakte Fred Delfgaauw twee producties: “Koffiehuis de Ooievaar” en “De Nachclub” (2007-2009).
Met o.a. actrice en poppenspeelster Ida van Dril speelde Fred Delfgaauw in de productie “De verteller” (2013) 
Het schilderij “Momenten” (acryl op doek, 85X150 cm) is opgenomen in de collectie van het Gorcums Museum.